Blog van redactie_Alain

Heb mij vandaag kwaad gemaakt op de krant "De Morgen". Zij geven een ingrediëntenbijbel uit en bij de rubriek "Tafeldruiven" hebben ze het klaargespeeld om de Belgische druif NIET te vernoemen. Ik heb dan ook volgende mail naar hen gestuurd:

Ik heb vandaag 2 overtredingen gedaan. Ik ben in de
Wijndaalstraat met mijn auto mijn vader gaan ophalen en later ook opnieuw thuis
afgezet. Ik ben dus voor zijn huis blijven staan om hem op te pikken. Dit mocht
ik niet want er is in de Wijndaalstraat stationeerverbod (dus ook niet
stilstaan voor laden en lossen). Mijn vader (86 jaar) had dus in principe eerst
naar een plaats moeten stappen waar stationeren toegelaten is!!
 

Welk Hoeilaart willen wij? DEEL 2

Ik refereer naar mijn vroegere blog “Welk Hoeilaart willen
wij?” om het nogmaals over één van mijn stokpaardjes te hebben:  hoe kan Hoeilaart een dorp blijven?

We zijn nu éénmaal een voorstad van Brussel, met het grote
geluk dat het Zoniënwoud een barrière vormt tussen de grootstad en het dorp. De
druk van de Europese hoofdstad wordt echter steeds groter en initiatieven die
op het eerste zicht uitstekend zijn zoals het GEN van de spoorwegen, voeren die
druk nog op.

Samen met het nieuwe schooljaar zijn ook de verenigingen
opnieuw van start gegaan.  Ik hoef niet
te zeggen dat Hoeilaart, gelegen tussen Wallonië en Brussel, veel anderstalige
inwijkelingen aantrekt.

De integratie van deze mensen is niet altijd zo evident. De
scholen spelen hierin  uiteraard een
belangrijke rol. Maar we zien ook dat de verenigingen dikwijls cruciaal zijn
voor een vlotte integratie.  Integratie
in een vereniging staat meestal gelijk met integratie in onze vlaamse
Hoeilaartse gemeenschap.

Ik heb daarnet in de krant gelezen dat Erika Thys overleden is. Erika was eerst senator en daarna gedeputeerde voor de CD&V in de provincie Limburg. Een aantal jaren terug, nog voor haar ziekte, was ze in Hoeilaart de gastspreker op de nieuwjaarsreceptie van de CD&V. Iedereen die haar toen gehoord heeft zal haar niet vlug vergeten. Wat een sprekerstalent, maar vooral wat een passie. Haar energie werkte aanstekelig. Ik heb op zo'n gelegenheden al veel sprekers gehoord, maar Erika stak boven iedereen uit. Een Grote Dame.  

Tijdens het Radio-Zoniën weekend in november, hoorde ik in de uitzending Sandra Devillé, die ik van vroeger ken, die telefoneerde vanuit haar nieuwe woonplaats, Valtournenche in Italië. Ik dacht, leuk, ik hoor nog eens iets van Sandra.
Wilt dat toch wel lukken zeker, dat het Schepencollege nu juist Valtournenche voorstelt om mee te verbroederen!! Als dit geen toeval is! In Hoeilaart zeggen ze: de wereld is toch klein....